17 yıldır kayıp olan adamın karısı onu bankada gördü, peşinden gitti ve durumu keşfetti.

Yirmi üç Ağustos iki bin altı tarihinde, Murat Kaya, her sabah yaptığı gibi işe gitmek üzere Meksiko Şehri’nin Güzelvadi Mahallesi’ndeki evinden çıktı. Karısı Pınar’ın alnından öptü, kahvaltı masasında oturan iki çocuğunun saçlarını sevgiyle okşadı ve kapıyı arkasından kapattı. Ailesinin onu son görüşü bu oldu.

Tam on yedi yıl boyunca Pınar Kaya, on iki yıllık evliliğini paylaştığı adama ne olduğunu bilmeden yaşamanın acısıyla yaşadı. Polis soruşturma yürüttü, aile aradı, komşular türlü tahminlerde bulundu; ancak Murat adeta yok olmuştu — yirmi milyon nüfuslu bir şehrin havasında dağılan duman gibi.

Sonra, iki bin yirmi üç yılının eylül ayında, bir sabah Pınar, şehrin güneyinde bulunan bir banka şubesine sıradan bir işlem için girdiğinde dünyası aniden durdu. Sırada önünde duran üçüncü kişinin duruşu, el hareketleri, ensesini kaşıma şekli Murat’la birebir aynıydı.

Adam hafifçe döndüğünde ve Pınar onun yüz profilini gördüğünde, kalbi öyle şiddetle çarptı ki duvara yaslanmak zorunda kaldı. On yedi yaş daha yaşlıydı; saçları daha beyaz, yüzündeki kırışıklıklar daha derindi. Daha önce hiç takmadığı gözlükler vardı. Ama oydu. Bu imkânsızdı. Gerçek olamazdı. Ama oydu. Murat’tı.

Ve adam bankadan çıktığında, Pınar her şeyi değiştirecek o kararı verdi.Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilrisniz..