Ailem, üniversite için biriktirdiğim otuz bin doları ablamın bir daire alabilmesi için vermemi istedi. Reddettiğimde annem bağırdı:
“Okulu bırak, birikimini ablana ver ve bu evi pırıl pırıl tut!”

Ailem, üniversite eğitimim için kenara koyduğum otuz bin doları ablama vermemi bekliyordu; böylece bir apartman dairesi satın alabilecekti. Hayır dediğimde annem öfkeyle,
“Okulu bırak, parayı teslim et ve bu ev tertemiz olacak şekilde burada kal!” diye bağırdı.

Ben ise arkamı dönüp gittim. Hayatımı sıfırdan yeniden kurdum. Yıllar sonra devasa bir şirket genel merkezinin önünde karşılaştığımızda, yüzlerindeki alaycı gülüş bir anda donup kaldı; yerini şaşkın ve sessiz bakışlara bıraktı.devmını okumak için için diğer sayfaya gecebilirisniz..