Her Şeyi Onların Geleceği İçin Feda Etti — Yıllar Sonra Onu Hayal Bile Edemeyeceği Bir Yere Götürdüler

Oğulları kanatlarını takabilsin diye sahip olduğu her şeyi sattı — ve yirmi yıl sonra, pilot üniformalarıyla geri dönüp onu hayatında hayal bile edemeyeceği bir yere götürdüler.

Fatma Ana elli altı yaşındaydı; dul kalmaya hiç hazır değilken dul kalmış bir kadındı.

Onun dünyası iki oğlunun etrafında dönüyordu: Mehmet ve Ali. Ankara’nın dış mahallelerinden birinde, mütevazı bir semtte yaşıyorlardı. Evler yan yana yaslanmış, sanki yorgun omuzlar gibi birbirine dayanıyordu. Kendi evlerinin duvarları sıvasızdı ve fırtınalı havalarda zangırdayan teneke bir çatısı vardı. Bu evi, nerede iş bulursa orada çalışan inşaat işçisi eşiyle birlikte, tuğla tuğla örmüşlerdi.

Sonra bir öğleden sonra her şey yıkıldı.

Eşinin çalıştığı şantiyede bir yapı çöktü. Ne düzgün bir tazminat verildi ne de hızlı bir adalet sağlandı. Sadece evraklar, başsağlığı dilekleri ve betondan daha ağır bir sessizlik kaldı geriye.

O günden sonra Fatma hem anne hem baba oldu.

Ne bir birikim vardı ne de bir iş. Sadece o küçük ev ve eşinin ailesinden kalan daracık bir arsa.

Her doğan güneş ona kaybettiklerini hatırlatıyordu.

Ama aynı zamanda elinde kalanları da hatırlatıyordu.

Mehmet ve Ali’yi.

O evde hiç sönmeyen bir şey vardıysa, o da çocuklarının hayalleriydi.Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilriisniz..