Sekiz yaşındaki kızım sürekli yatağının “çok sıkı” olduğunu söylüyordu. Gece saat iki olduğunda kamera sonunda bana nedenini gösterdi.

Üç hafta boyunca kızım Zeynep, her gece uyumadan önce aynı tuhaf cümleyi tekrar ediyordu.

“Anne… yatağım çok sıkı.”

Başta bunun çocukların rahatsızlıklarını tam anlatamadıklarında kullandıkları garip ifadelerden biri olduğunu düşündüm. Zeynep sekiz yaşındaydı, hayal gücü çok genişti ve yatma saati geldiğinde bazen biraz dramatik davranabiliyordu.

“Ne demek sıkı?” diye sordum bir akşam onu yatırırken ve battaniyesini üzerine çekerken.

Omuz silkti.

“Sanki bir şey yatağı sıkıştırıyormuş gibi hissediyorum.”

Elimi yatağın üzerine bastırdım.

Gayet normaldi.

“Muhtemelen büyüyorsun,” dedim. “Boyun uzadıkça yataklar daha küçükmüş gibi hissedilebilir.”

Ama Zeynep pek ikna olmuş gibi görünmüyordu.

O gece gece yarısına doğru uyandı ve sessizce benim odama geldi.

“Yatağım yine sıkı.”

Gidip kontrol ettim. Yatak, karyola, çarşaflar—her şey tamamen normal görünüyordu.

Durumu eşim Mehmet’e anlattığımda güldü.

“Sadece yalnız uyumak istemiyordur.”

Ama Zeynep ısrar etmeye devam etti.

Her gece.

“Çok sıkı hissediyorum.”

Bir hafta sonra, belki yatağın içindeki yaylar bozulmuştur diye düşünerek yatağı tamamen değiştirmeye karar verdim. Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilriisniz..