12 yaşındaki kızım kanserli bir kız için saçlarını kestirdi – sonra okul müdürü aradı ve 'Şimdi gelip olanları kendi gözlerinle görmelisin' dedi. 

Beklenmedik Misafirler

Müdür arayıp tanımadığımız bazı adamların kızımı sorduğunu söylediğinde, içimdeki o büyük yasın bizden bir şey daha koparmak üzere olduğundan korkarak hemen okula koştum. Ancak tek bir cesur iyilik hareketi, vefat eden eşimin sevgisini o odaya hiç beklemediğim bir şekilde yeniden taşımıştı.

Müdür aradığında ben mutfakta Leyla’nın mısır gevreği kasesini yıkıyordum ve gözlerimin, eşim Volkan’ın anahtarlarının hâlâ asılı durduğu o boş askıya kaymaması için elimden geleni yapıyordum.

"Pınar Hanım?" dedi müdür. Sesi oldukça gergindi. "Hemen okula gelmeniz gerekiyor."

Elim kaydı. Kase evyeye çarpıp çatladı.

"Leyla iyi mi?"

"Kendisi güvende," dedi müdür hızla. Çok hızlı bir şekilde... "Ancak okula birlikte gelen altı adam kızınızı ismiyle çağırarak onu sordu. Sekreterim güvenliği çağırmamız gerektiğini düşündü."

Daha üç ay önce, yine böyle kontrollü ve ciddi bir erkek sesi bana eşim Volkan’ın vefat ettiğini haber vermişti.

"Kim bu adamlar?" diye sordum.

"Volkan’ın eski çalıştığı fabrikadan geldiklerini söylediler. Leyla babasının adını duyunca müdür odasından çıkmayı reddetti. Pınar Hanım, kızınız güvende ama buradaki herkes çok duygulanmış durumda. Lütfen hemen gelin."

Ve telefon kapandı.

Su akmaya devam ederken elimde telefonla öylece donakaldım. Leyla’nın okul çantası yoktu artık evde. Volkan da yoktu. Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilriisnz.