Annem beni bir odaya götürdü. Odanın kapısını kapattıktan sonra yatağın kenarına oturdu. Yüzünde hem bir gülümseme hem de derin bir hüzün vardı. İlk kez o gece annemin gözlerinin ne kadar yorgun olduğunu fark ettim.
“Gel yanıma Merve,” dedi.
Sessizce yanına oturdum. Hatice abla da kapının yanında bekliyordu. O an içimi garip bir korku kapladı.
“Anne, ne oluyor?” diye sordum.
Annem ellerimi tuttu. Ellerinin titrediğini hissediyordum.
“Merve, sana söylemem gereken çok önemli bir şey var. Ama önce şunu bilmeni istiyorum; seni çok seviyorum. Dünyadaki her şeyden çok.”
Kalbim hızla çarpmaya başladı.
“Ben hasta oldum kızım.”
Ne dediğini tam anlayamadım.
“Nasıl yani?”
Annem gözlerini yere indirdi.
“Doktorlar bana kanser teşhisi koydu.”
O an dünya durmuş gibiydi. Söylediği kelimeyi biliyordum ama annemle yan yana düşünemiyordum. Ağlamaya başladım.
“Hayır anne, geçer değil mi?”
Annem beni kucakladı.
“İnşallah geçer. Tedavi olacağım. Ama son zamanlarda neden değiştiğimi bilmeni istedim.”
Başımı kaldırıp yüzüne baktım.
“Peki neden bize söylemedin?”
Bu kez Hatice abla konuştu.
“Çünkü anneniz önce durumu öğrenmek istedi. Sonra da sizi üzmemek için biraz zaman kazanmaya çalıştı.”
Annem gözyaşlarını sildi.
“Ben sizden bıkmadım Merve. O gün söylediğim şeyleri öfkeyle söyledim. Aslında çok korkuyordum. Her gün Hatice ablaya gidiyordum çünkü hastane randevularım, tahlillerim ve konuşmam gereken şeyler vardı. Bana bu süreçte sadece o yardım etti.”
İçimdeki bütün kırgınlıklar bir anda dağılıp gitmişti.
“Babam bilmiyor mu?”
Annem başını salladı.
“Henüz bilmiyor. Önce sana anlatmak istedim. Çünkü sen benim en güçlü kızımsın.”
O gece üçümüz uzun süre konuştuk. Annem bana hastalığını, yaşayacağı tedavileri ve neden son zamanlarda farklı davrandığını anlattı. Ben de gözyaşlarımı tutamadan onu dinledim.
Eve dönerken annemin elini sımsıkı tutuyordum. İlk kez onun ne kadar güçlü görünmeye çalıştığını, ama aslında ne kadar korktuğunu anlamıştım. O gece annemden bir söz aldım:
“Ne olursa olsun, bunu birlikte atlatacağız.”
Annem gülümsedi.
“İşte bunu duymaya ihtiyacım vardı kızım.”