Bebeğimin öğle uykusunda onu kontrol edebilmek için odaya bir kamera yerleştirmiştim. Ama önce duyduğum şey beni paramparça etti: annemin öfkeyle hırlayan sesi.

“Benim oğlumun parasıyla geçiniyorsun, bir de utanmadan yoruldum mu diyorsun?”

Sonra, çocuğumun beşiğinin hemen yanında eşimi saçından çekti.

Bebeğimin öğleden sonraki uykularında onu izlemek için kamerayı kurmuştum. Aslında bütün düşüncem buydu. Eşim esma, doğumdan sonra çok yorgun düşmüştü ve oğlumuz Efe son zamanlarda sebebini anlayamadığımız şekilde ağlayarak uyanmaya başlamıştı.

Belki odasındaki kamera onun uyku düzenini anlamamıza yardımcı olur diye düşündüm.
Belki uykusunda irkilerek uyanıyordu.
Belki ev sandığımızdan daha gürültülüydü.
Belki de uzun saatler çalışırken ve eve yeterince vakit ayıramıyorken en azından işe yarar küçük bir şey yapabilirdim.

Ama çarşamba günü saat on üç kırk iki’de, ofisimdeyken kameranın görüntüsünü açtım ve annemin şöyle dediğini duydum:

“Benim oğlumun sırtından geçiniyorsun, bir de yoruldum demeye utanmıyorsun?”

Sonra eşimi saçından çekti… devamını okumak için diğer sayfaya gecebilirisniz..