Ayrılmak Üzere Olan Dört Kardeşi Evlat Edindim – Bir Yıl Sonra Bir Yabancı Çıkageldi ve Biyolojik Anne Babaları Hakkındaki Gerçeği Ortaya Çıkardı

Bir trafik kazasının eşimi ve altı yaşındaki oğlumu elimden alışının üzerinden iki yıl geçmişti. Yaşamaktan çok var oluyordum. Sonra bir gece, koruyucu aile sistemi tarafından birbirinden ayrılmak üzere olan dört kardeşle ilgili bir Facebook paylaşımı karşıma çıktı… ve her şey değişti.

Benim adım Murat Yılmaz. Kırk yaşındayım. İki yıl önce hayatım bir hastane koridorunda durdu.

Bir doktor yanıma yaklaşıp, “Çok üzgünüm,” dedi ve o an her şeyi anladım.

Eşim Elif ve küçük oğlum Efe, alkollü bir sürücünün çarpması sonucu hayatını kaybetmişti.

“Çok hızlı oldu,” diye ekledi doktor. Sanki bu, acıyı hafifletecekmiş gibi.

Cenazeden sonra ev bana yabancı gelmeye başladı.

Elif’in en sevdiği kupa hâlâ kahve makinesinin yanında duruyordu.

Efe’nin minicik spor ayakkabıları kapının önünde yan yana diziliydi.

Boyama kalemleriyle yaptığı resimler hâlâ buzdolabına yapıştırılmıştı.

Yatak odamızda uyumaya cesaret edemedim.

Kanepede yatıp sabaha kadar açık kalan televizyonun ışığında geceyi geçiriyordum.

İşe gidiyor, eve dönüyor, dışarıdan yemek söylüyor ve boş boş dalıp gidiyordum.

İnsanlar bana, “Ne kadar güçlüsün,” diyordu.

Güçlü değildim. Sadece hayattaydım.

Kazadan yaklaşık bir yıl sonra, yine o kanepede sabahın ikisinde amaçsızca Facebook’ta gezinirken karşıma çıktı.

Sonsuz paylaşımlar. Siyasi tartışmalar. Köpek videoları. Tatil fotoğrafları.

Sonra bir şey beni durdurdu.

Yerel bir haber sayfasından paylaşılan bir gönderi.

“Dört kardeş bir yuva arıyor.”

Bir çocuk esirgeme sayfasından paylaşılmıştı. Fotoğrafta dört çocuk bir bankta yan yana, birbirlerine sokulmuş şekilde oturuyordu.

Açıklama kısmında şöyle yazıyordu:Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilriisniz..