Kocan alnımdan öptü ve “Fransa. Sadece kısa bir iş gezisi,” dedi. Saatler sonra ameliyathaneden çıktığımda kalbim duracak gibi oldu. Oradaydı; bir yenidoğanı kucağına almış, daha önce hiç görmediğim o kadına fısıldıyordu. Sevgilisine. Çığlık atmadım. Ağlamadım. Sadece telefonumu çıkardım ve sahip olduğumuz her şeyi transfer ettim. İki hayatı olduğunu sanıyordu; ta ki ben birini tamamen silene kadar.

Kerem’in alnımı öptüğü o sabah, mutfakta lacivert cerrahi formalarımla durmuş, çoktan soğumuş olan kahvemi içmeye çalışıyordum. On iki yıllık evliliğimiz boyunca bizi ayakta tutan o güven verici gülüşüyle gülümsedi ve “Fransa. Sadece kısa bir iş gezisi,” dedi. Sonra valizini aldı, uçağı indiğinde mesaj atacağına söz verdi ve saklayacak hiçbir şeyi olmayan bir adam gibi kapıdan çıkıp gitti. Devamını okumak için diğer sayfaya gecebiriisniz.