Küçük bir kız çocuğu ciddi bir suçu itiraf etmek için polis karakoluna gitti, ancak söyledikleri polis memurunu tamamen şok etti.

Küçük bir kız çocuğu korkunç bir suçu itiraf etmek için polis karakoluna girdi, ancak söyledikleri polis memurunu tamamen şaşkına çevirdi.

O öğleden sonra, istasyona küçük bir aile geldi: bir anne, bir baba ve henüz iki yaşında olan kızları. Çocuğun yüzü ağlamaktan kızarmış, gözleri yaşlarla şişmişti. Anne ve babasına sıkıca sarılmıştı, belli ki çok üzgündü. Yetişkinler de aynı derecede endişeli görünüyordu, ne yapacaklarını bilemiyorlarmış gibi kaygılı bakışlar atıyorlardı.

Baba, resepsiyon görevlisine sessizce, “Bir polis memuruyla görüşebilir miyiz?” diye sordu.

Resepsiyonist şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı. “Özür dilerim, nedenini sorabilir miyim?”

Adam garip bir şekilde nefes verdi ve sesini alçalttı.
“Kızımız günlerdir durmadan ağlıyor. Onu sakinleştiremiyoruz. Sürekli polise bir şey itiraf etmesi gerektiğini söylüyor. Yemek yemiyor, uyumuyor ve bundan daha fazlasını da açıklamıyor. Bunun saçma geldiğini biliyorum ve gerçekten utanıyorum… ama bir polis memuru bir anlığına bize yardımcı olabilir mi?”

Yakındaki bir çavuş konuşmayı duydu ve yanlarına gitti. Çocuğun göz hizasına kadar eğildi. Devamını okumak için dğer sayfaya gecebilriisniz..